Bookmommy

Πασχαλιάτικα Μπισκοτάκια

2011-04-13T14:38:00.000+03:00

Μόλις έπεσα πάνω σ'ένα υπέροχο blog γεμάτο με μπισκότα, νοστιμιές και λιχουδιές... Δείτε και τη νοστιμότατη συνταγή...

http://sweetopia.net/2010/04/easter-cookies/

Enjoy!!!

Αθέμητες Συμβουλές - Ποιές είναι σωστές και ποιές όχι...

2011-04-12T11:44:00.001+03:00

Πολύ συχνά, μα πάρα πολύ συχνά, ακούμε χιλιάδες συμβουλές από τον περίγυρο μας. Μας βομβαρδίζουν γονείς, πεθερικά, φίλοι αλλά και άγνωστοι και γνωστοί αγνώστων με πληροφορίες για την ανατροφή, την υγεία, την ψυχολογία, και, βασικά, ό,τι άλλο τους κατέβει. «Το μωρό θα πάθει κήλη αν κλάψει πολύ», «Μη συνδυάσεις ποτέ το ψάρι με τη φέτα αλλιώς θα πάθεις αλλεργία», «Μην πεις σε κανέναν το όνειρο σου αν δεν πλύνεις πρώτα το πρόσωπο σου», «Τα πιο βρώμικα μέρη είναι τα κοιμητήρια και τα νοσοκομεία – πρέπει να περάσεις από «κλίβανο» αν ποτέ τα επισκεφθείς»,… Σκέφτηκα λοιπόν, να κάνω μια ανάρτηση όπου θα καταγράφω τις απόλυτα αποδεδειγμένες αυτές πληροφορίες και ας μου απαντήσει όποιος θέλει αν ξέρει τι από αυτά είναι σωστά και τι όχι μαζί με το λόγο. Νομίζω πραγματικά ότι για όλες εμάς τις μαμάδες που δεν ξέρουμε τι να πιστέψουμε και τι όχι κάτι τέτοιο μπορεί να είναι πολύ χρήσιμο...

Θέλω την πιπίλα μου!

2010-06-14T10:10:00.001+03:00

Πάει η πιπίλα! Έφυγε… την πήρε το σκουπιδιάρικο! Κυριολεκτικά σας λέω… Το Σάββατο ο μικρός πέταξε την πιπίλα του στα σκουπίδια. «Πάει η πιπίλα μου! Την πέτακα! Δε τη θέλω πια!» φώναξε αποφασιστικά. Φυσικά μετά από λίγη ώρα άρχισε να γκρινιάζει… Που είναι η πιπίλα μου; Τη θέλω… Θ Ε Λ Ω Τ Η Ν Π Ι Π Ι Λ Α Μ Ο Υ! Η κίνηση όμως είχε γίνει και είχα πια στα χέρια μου τη σωστή δικαιολογία να του κόψω την περιβόητη τάπα. Έπρεπε να γίνει. Με είχαν κατατρομάξει όλοι με ιστορίες ορθοδοντικής, λογοθεραπείας, κλπ. Είχα σκεφτεί αμέτρητους τρόπους για να του αφαιρέσω το αγαπημένο του κομμάτι από φυσικό καουτσούκ αλλά τζίφος… Τώρα όμως άδραξα την ευκαιρία. Δεν έφταιγα εγώ. Δεν το είχα κάνει εγώ το κακό. Το είχε κάνει μόνος του. Δεν μπορούσε κανείς να μου πει ότι του είχα δημιουργήσει κάποιο παιδικό τραύμα. Ήμουν αθώα, κύριες και κύριοι. Μια αθώα μανούλα.

Μη νομίζετε φυσικά ότι περάσαμε ένα εύκολο σαββατοκύριακο. Ο μικρός ξεχνούσε τι είχε κάνει και αναζητούσε το αγαπημένο του «ηρεμιστικό». Θέλω την πιπίλα μου! Την θέλω για να ηρεμήσω! Βγάλε την πιπίλα από τα σκουπίδια! Μαμά… Μ Α Μ Α Θ Ε Λ Ω Τ Η Ν Π Ι Π Ι Λ Α Μ Ο Υ! Ο άντρας μου κι εγώ, όμως, ξέραμε ότι δεν μπορούσαμε να κάνουμε πίσω. Έπρεπε να είμαστε δυνατοί παρότι τα νεύρα μας γίνονταν ολοένα και πιο καταρρακωμένα. Του είπαμε πολλές ιστορίες, ότι την πιπίλα την πήρε το σκουπιδιάρικο, ότι η νεράιδα την μάζεψε και την έδωσε – πεντακάθαρη φυσικά – σ’ένα νέο μωράκι για να τη χαρεί… και του χαρίσαμε ένα καινούργιο αυτοκινητάκι (mini cooper κίτρινο παρακαλώ) το οποίο έφερε ειδικά η νεράιδα ως δώρο για την καλή του πράξη. Τα καταφέραμε τελικά – κουτσά και στραβά – Σάββατο, Κυριακή… ενώ σήμερα, τρίτη μέρα, ελπίζω να ξεπερνάμε την στέρηση και να προχωράμε σε νέα λιβάδια και περιπέτειες!

Η πιπίλα έχει υπάρξει πολύ σημαντική πηγή έμπνευσης για πολλούς συγγραφείς:

ΑΝΤΙΟ ΠΙΠΙΛΑ ΜΟΥ - Ράνια Μπουμπουρή (υπο έκδοση, Εκδόσεις Ψυχογιός)
ΑΝΤΙΟ ΠΙΠΙΛΑ – Brigitte Weninger (Πατάκης)
ΗΡΘΕ Ο ΘΑΝΟΥΛΗΣ ΝΑ ΠΕΤΑΞΕΙ ΤΗΝ ΠΙΠΙΛΑ – Αντριάννα Γεροντή (Μυκόνιο Φώς)
Ο ΦΟΙΒΟΣ ΠΕΤΑΕΙ ΤΗΝ ΠΙΠΙΛΑ – Aline de Petigny (Ακμή)
Η ΠΙΠΙΛΑ ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ – Ιωάννα Κυρίτση-Τζιώτη (Μίλητος)
Η ΠΙΠΙΛΑ ΤΗΣ ΝΙΝΑΣ – Christine Naumann-Villemin (Παπαδόπουλος)
Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΠΙΠΙΛΙΝΑ ΚΑΙ Η ΠΙΠΙΛΑ ΜΟΥ – Barbel Spathelt (Modern Times)
Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΙΠΙΛΑ – Jill Murphy (Ρώσση Ε.)
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΠΙΠΙΛΑ; - Lynn Offerman (Άμμος)
ΘΕΛΩ ΠΙΠΙΛΑ – Emma Cohen (Άμμος)

Παιδικά βιβλία που έχουν ξετρελάνει το τρίχρονο φέτος…

2010-06-10T12:03:00.001+03:00

Είχε που είχε μαμά βιβλιόφιλη, δε γινόταν να μην τρελαίνεται κι αυτός για βιβλία και ακόμα πιο συγκεκριμένα να έχει τα αγαπημένα του. Αρχικά του άρεσαν αυτά με εικόνες και λεξούλες όπου έδειχνε μια μια την εικόνα και μ’ένα «ατό;» του δινόταν η απάντηση… «δέντρο», «φτυάρι και κουβαδάκι», «φεγγάρι», κλπ. Μετά ήθελε κάποια παραμύθια, πχ. Χρυσομαλλούσα, Τρία Γουρουνάκια… και τώρα έχουμε προχωρήσει πιο πέρα στη "σύγχρονη" λογοτεχνία. Αγαπάμε ένα παλιό βιβλίο με τίτλο ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΡΟΥΜΠΙ:

Είναι ένα αρκετά παλιό βιβλίο αλλά ο μικρός θέλει να του το ξαναδιαβάζω πάλι και πάλι και πάλι…Τι τον έχει ενθουσιάσει τόσο δεν ξέρω. Πάντως είναι τρυφερό, με όμορφη εικονογράφηση και μ’έναν αξιαγάπητο σκυλάκι για ήρωα.

Επίσης, από τη νέα εκδοτική φουρνιά του καλοκαιριού, έχει ενθουσιαστεί με τα βιβλία ΔΕΝ ΠΑΩ ΠΟΥΘΕΝΑ ΜΕ ΞΕΝΟΥΣ και το ΝΑΥΑΓΟΣΩΣΤΗ.

Το πρώτο, της γερμανίδας εικονογράφου/συγγραφέας Ντάγκμαρ Γκάισλερ, εξηγεί στα παιδιά με πολύχρωμο και χιουμοριστικό αλλά και όμορφο τρόπο ότι δεν πρέπει να ακολουθούν ποτέ τους ξένους αλλά να ακούνε πάντα τους γονείς τους. Στην ιστορία η μικρή Μελίνα περιμένει υπομονετικά έξω από το σχολείο της. Μια κυρία περνάει από μπροστά της. "Έλα μαζί μου", της λέει. "Δεν έρχομαι, γιατί δε σας ξέρω", απαντά η Μελίνα. Κι όσο κι αν επιμείνει η κυρία, η Μελίνα θα περιμένει, όπως της είπε να κάνει η μαμά…

Στο δεύτερο, οι συγγραφείς Θεολόγος Τερζιάδης και Χρυσή Πίκουλα, μαθαίνουν κανόνες στους νέους αναγνώστες του βιβλίου για τη σωστή συμπεριφορά μέσα στη θάλασσα αλλά και στην ακρογιαλιά, με σκοπό να γίνουν προσεκτικοί κολυμβητές που δε φοβούνται αλλά χαίρονται το νερό! Γραμμένο σε πετυχημένο έμμετρο ρυθμό, ο μικρός μου θέλει να του το διαβάζω πάλι και πάλι και ύστερα ζητάει το κουβαδάκι και το φτυαράκι του για να πάμε τρέχοντας στην παραλία για βουτιές!

Stay Tuned...

2010-06-02T16:13:00.000+03:00

Η Bookmommy ζητάει αμέτρητα συγνώμη για την έλλειψη επικοινωνίας εδώ και τόσους μήνες αλλά λόγω... νέας εγκυμοσύνης... έχει επικεντρωθεί στο μικρό της βλαστάρη - που πρόκειται τώρα να γίνει το μεγάλο της βλασταράκι - στην αγαπημένη της δουλειά και στον... ύπνο. Ελπίζω ότι με τον καιρό θα καταφέρω να επιστρέψω δριμύτερη... Stay tuned...

Καλές Γιορτές, Καλή Πρωτοχρονιά!

2009-12-30T20:34:00.000+02:00

Παρ'όλο που θέλω, όλο αυτό τον καιρό, να γράψω στο blog και να πω τα διάφορα νέα και παλιά που ζούμε καθημερινά με το μικρό...οπως καταλάβατε, δεν έχω καταφέρει τίποτα! Έτσι σήμερα, την προτελευταία μέρα του χρόνου, αποφάσισα να γράψω ένα μεγάλο Κ Α Λ Η Π Ρ Ω Τ Ο Χ Ρ Ο Ν Ι Α σε όλους σας και να σας ευχηθώ μια χρονιά γεμάτη χαρές, ευτυχία, και χαμόγελα. Ας αφήσουμε τις γκρίνιες και τις αρνητικές σκέψεις να παραμείνουν στο 2009 και ας μπούμε στο 2010 γεμάτοι αισιοδοξία και θετικές σκέψεις...

Τα λέμε πάλι σύντομα, και ύπόσχομαι με μεγαλύτερη συχνότητα...

Δ.

Σημερινό πρόγραμμα

2009-11-18T10:35:00.001+02:00

Ξυπνήσαμε σήμερα με πολύ όρεξη...και εγώ, και ο μικρός, και ο άνδρας μου...

Θα πάω λοιπόν στο γραφείο...θα διαβάσω τα χειρόγραφα για το διαγωνισμό: την Παρακευή θα αποφασίσουμε για το νικητή...(ψίτ, έχω ήδη ένα υπ'όψιν μου!)...και μόλις επιστρέψω λέω να φτιάξω muffins με σοκολάτα για τα αγόρια. Έχουμε κακάο, αλεύρι, αυγά και γάλα! Θα είναι τέλεια! Τα λέμε πάλι αργότερα!

2009-11-17T14:00:00.001+02:00

Έπεσαν στα χέρια μου όλως τυχαίως τα δύο τελευταία τεύχη του περιοδικού PARENTS. Ενθουσιάστηκα! Περιοδικό δροσερό, hip, ενημερωτικό, γεμάτο νέα – καταναλωτικού και μη ενδιαφέροντος – για την καθημερινότητα του κάθε γονιού. Οι φωτογραφίες των σπιτιών και δωματίων το απόλυτο suburban όνειρο της κάθε desperate μητέρας. Ανυπομονώ να διαβάσω και το επόμενο τεύχος!

Ενημερωτικά, διαβάζω το Mommy (τέως ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΚΙ ΕΓΩ) αλλά και το ΓΟΝΕΙΣ ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ (τι άλλο μπορείς πια να αγοράσεις τη σήμερον ημέρα με 50 cents – gone are the days της τσίχλας στα περίπτερα που στοίχιζε 10 λεπτά η μία!) Επίσης, το γερμανικό ELTERN είναι φανταστικό – γεμάτο άρθρα, πολλές πληροφορίες και ελάχιστη διαφήμιση).

Τα λέμε πάλι σύντομα…

2009-11-16T14:35:00.000+02:00

Κυριακή πρωί στον ζωολογικό κήπο... Μετά από μια σειρά σαββατοκύριακων με βροχές και καταποντές αποφάσισε ο καιρός να μας χαρήσει μια ηλιόλουστη μέρα. Έτσι στις 10 το πρωί βρεθήκαμε επιτέλους στον πολυπόθητο προορισμό...το Αττικό Ζωολογικό Πάρκο. Σταθμεύσαμε το αυτοκίνητο ακριβώς έξω από την είσοδο, μπήκαμε με απόλυτη άνεση -- τα εισητήρια λίγο ακριβά αλλά πού αλλού βρίσκεις να κάνεις μια τόσο ωραία βόλτα με το καρότσι στην Αθήνα; -- και ξεκινήσαμε. Είχε πλάκα! Ο μικρός γκρίνιαζε απο τη μία αφού ήθελε να πηγαίνουμε πιο γρήγορα με το καρότσι από την άλλη γελούσε με τα παράξενα ζωντανά όντα που έβλεπε μπροστά του. Επίσης ο άνδρας μου, σα μικρό παιδάκι έτρεχε από κλουβί σε κλουβί ξετρελλαμένος μία με τους πάνθηρες, μία με τις αρκούδες, μία με τους χιμπαντζίδες. Εγώ; Έ αφού τα δύο αγόρια ήταν ευχαριστημένα, τι άλλο να ζητήσω; Το συμπέρασμα μου; Προτείνω το πάρκο ανεπιφύλακτα! Είναι προσεγμένος ο χώρος, καλά διαμορφωμένος και κάνεις μια πολύ ευχάριστη βόλτα. Μόνο προσοχή! Όταν φεύγαμε στις 12.30, η ουρά ήταν τόσο μεγάλη που δεν έβλεπα το τέλος της ενώ τα αυτοκίνητα; Έφταναν μέχρι έξω στο δρόμο! Καλύτερα να πάτε πρωί πρωί είτε μία καθημερινή.

"Διαδρομές"

2009-11-09T13:35:00.004+02:00

Αν σας ενδιαφέρει η παιδική λογοτεχνία στην Ελλάδα, κυκλοφόρησε από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ το νέο τεύχος του ψηφιακού περιοδικού ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ.

Piles of Manuscripts

2009-11-09T12:47:00.000+02:00

Από τότε που γύρισα από την Έκθεση της Φρανκφούρτης βρίσκομαι πηγμένη κάτω από ένα βουνό χειρόγραφων. Τι τα χειρόγραφα των επείδοξον συγγραφέων που αναμένουν εναγωνίως να μάθουν αν θα γίνουν νέα μέλη της εκδοτικής μας οικογένειας, τι τα χειρόγραφα των ξένων συγγραφέων που επιλέξαμε από τις λίστες των ξένων εκδοτικών οίκων και πρακτόρων, τι τα χειρόγραφα των ήδη συγγραφέων μας (Έλληνες και ξένοι)…και τι τα χειρόγραφα που υποβλήθηκαν σ’έναν ετήσιο Πανελλήνιο διαγωνισμό παιδικής λογοτεχνίας στον οποίο συμμετέχω εδώ και αρκετά χρόνια στην κριτική επιτροπή. Πολλά χειρόγραφα…πάρα πολλά χειρόγραφα…δύο τρία αριστουργήματα, κάποια που διαβάζονται αλλά έχουν προβλήματα και τα περισσότερα έργα που δυστυχώς δεν μπορούν να εκδοθούν. Τα θέματα που διαπραγματεύονται; Πάμπολα…Πάντως, γρήγορα γρήγορα μπορώ να σας δώσω τις εξής κατηγορίες: παραμυθάκια λαϊκότροπα με βασιλιάδες, νεράιδες και μικρές χωριατοπούλες, παραμυθάκια διδακτικά για να μάθουν τα παιδιά πως να συμπεριφέρονται, ιστορίες σύγχρονες, φαντασίες και τέλος, εδώ και λίγο καιρό, μυθιστορήματα για εφήβους με μεταφυσικούς παράγοντες, δράκουλες, αύρες, αθάνατους, λυκανθρώπους...Τι μου αρέσει περισσότερο; Κάτι πρωτότυπο, διαφορετικό, λογοτεχνικό αλλά και φυσικά εμπορικό...κάτι που θα με αρπάξει από την πρώτη σελίδα και θα με κρατήσει εκεί...γυρίζοντας τη μία σελίδα μετά την άλλη μέχρι και την τελευταία του...Αυτό ζητάω...αυτό ονειρεύομαι!

2009-11-09T12:05:00.001+02:00

I've been wanting to do this for so long...to switch from Greek to English for once on my blog and make it absolutely bi-lingual...well here it is! I finally decided to take the plunge and do it! And am I going to do it with utter originality? Well, hummm, no, not really! I'll follow on from my friend and blogger's 7 Things list...and do the same:

Seven Things that Scare Me:
* nightmares
* making a meal that is utterly unedible, and having invited my mother-in-law for dinner that evening!
* the grumbling sound before an earthquake
* horror films
* slithery snakes, reptiles, carnivorous fish and spiders
* edges of cliffs, tall buildings, etc...absolute acrophobia!
* a mother's greatest fear...I can't even utter it!

Seven Things I Like:
* Burger and Fries (the big big serving with the mound of fries)
* Chips and Cheese at the Reading University JCR
* Walks along the Thames in Henley-Upon-Thames
* Hugging my little some-one!
* Shopping!!!
* Going out for Sunday lunch
* Driving an SUV

Seven Random Facts About Me:
* I always seem to run out of clothes! I'm always buying them, but I always seem to have less than my husband and my son.
* The only doctors I've ever been to are my dentist, OBGYN and dermatologist.
* I won an award when I was in primary school for having organised and kept up the school library.
* I play tennis and love swimming...I just never get the chance to do either of them!
* I've been writing short stories and novels ever since I can remember, but don't ever seem to get passed the first few pages.
* I've always wanted an Orla Kiely bag (the one with the cups or the cars), but I've never managed to get myself one.
* I loved Jeffrey Eugenides' Middlesex, Patricia Cornwell's novels and Tracey Chevalier (although I've veared away from her last two novels).

Seven Things I want to Do Before I Die:
* Go to New York City, walk in Central Park to "that" fountain and eat a deli sandwich and a hot dog with sauerkraut!
* Visit my son when he's studying at university and go out for dinner with him and his friends/girlfriend.
* Buy an Oscar de la Renta "sixties" skirt.
* See my mother remarried or in a fantastic relationship with a man I approve!
* Make someone immensely happy!
* Leave my mark on the world...am I going too far here?
* Eat entrecote cafe de paris in Geneva again...

Seven Things I Can Do Well:
* Make banana muffins and pasta flora
* Read stories aloud
* drive...I love driving...I adore driving...I'm seriously a good driver...
* dress my son "cool"
* listen...
* pick a good book...or a good film...or a good tv series
* make coffee

Seven Things I Can't Do But Wish I Could
* Cook traditional Greek dishes and make them taste "Greek"
* Give excellent advice
* Stand up for myself and support what I believe in.
* Give myself a perfect makeover...I can't do those smoky eyes without making them look like eye smudges!
* Pretend that I am happy when I am upset...
* lose weight when I have to...
* concentrate on work when the weather out is sunny and I could be in the playground!

That's it for now...I'll be blogging back in my original style very soon!

Άνάρτηση μετά από καιρό.

2009-10-28T20:30:00.000+02:00

Ύστερα από την απουσία μου από το πληκτρολόγιο της blogger επιστρέφω σήμερα με μια νέα ανάρτηση. Τις τελευταίες δύο-μιση εβδομάδες έχουν γίνει τόσα πολλά πράγματα που προσπαθώ ακόμα να συνέλθω από τα γεγονότα. Η ζωή δε σταματάει...αυτό τελικά είναι αλήθεια και ξαφνικά κάθεσαι και συνειδητοποιείς πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός και δεν το είχες πάρει καθόλου χαμπάρι. Λοιπόν...ο μικρός πέρασε μία ιωσούλα (η τελευταία μου ανάρτηση), στη συνέχεια έκανε το εμβόλιο της κοινής γρίπης και έκανε έναν ωραίο πυρετό (12 ώρες κράτησε η περιπετειούλα), δύο μέρες αργότερα έφυγα για τη διεθνή έκθεση της Φρανκφούρτης (τρεις μέρες ασταμάτητων ραντεβού, λογοτεχνικού κουσκούς και ψώνια στα πολυκαταστήματα της πόλης). Μετά ήρθε το σαββατοκύριακο και μία εβδομάδα δουλειάς (ξεκαθάρισμα και follow-up της έκθεσης) και ξαφνικά φτάνουμε στο σήμερα...28 Οκτωβρίου. Πρέπει να ομολογήσω ότι σήμερα ήταν από τις καλύτερες εθνικές γιορτές που έχω ζήσει ποτέ μου. Μην περιμένετε τίποτε το ιδιαίτερο αλλά πέρασα τόσο ήρεμα και ωραία με την οικογένεια μου και τους φίλους μας που δεν υπάρχουν λόγια για να το περιγράψω. Πήγαμε στη μικρή "τοπική" παρέλαση -- ο μικρός κρατούσε τη σημαιούλα του και την κουνούσε πέρα-δώθε με περηφάνια και χαρά -- και στη συνέχεια πήγαμε να φάμε σε παραδοσιακή χασαποταβέρνα ενώ κλείσαμε την ημέρα με ένα νόστιμο γλυκό. Ο μικρός ήταν τέλειος...ένα κανονικό αγοράκι της ηλικίας του...και, πιστέψτε το ή όχι, έφαγε σαλατούλα, ψωμάκι και φετούλα -- για παϊδάκια και κοκορέτσι ούτε λόγος αλλά ελπίζουμε ότι αυτό θα αλλάξει στο μέλλον. Ήταν μία πραγματικά ωραία μέρα γεμάτη αγάπη, φιλία και χαμόγελα...Θα τη θυμάμαι για πάντα. Τα νέα μου αυτό τον καιρό, λοιπόν, ήταν απλά και χωρίς ιδιαίτερες εξελίξεις, όμως όλα είναι καλά και αυτό είναι το σημαντικό...Καλή 28η Οκτωβρίου και του χρόνου πάλι!

Κρυολογήματα, μπούχου, μπούχου...

2009-10-05T07:16:00.002+03:00

Καλημέρα! Ο μικρούλης μου ξύπνησε στις έξι με βήχα που θύμιζε την ομιλία ενός φορτιγατζή, συνάχι και δέκατα. Καλώς το πρώτο κρυολόγημα του χειμώνα! Τον έντυσα καλά, του έδωσα γάλα και έστειλα κατευθείαν sms στην παιδίατρο μας...τώρα αναμένω οδηγίες φροντίδας. Κατά τη διάρκεια της αναμονής μου θυμήθηκα ένα βιβλίο που είχε εικονογραφήσει μία φίλη μου με τίτλο "Ο Ιάσωνας και ο ιός" (Εκδόσεις Φερενίκη) το οποίο σίγουρα θα φανεί χρήσιμο σε πολλούς από εμάς αυτό τον καιρό.

Η αδερφή του μικρού Ιάσονα έχει πυρετό και ο Ιάσονας ανησυχεί πολύ. Μέχρι που παραμονεύοντας το δωμάτιό της βλέπει ένα μικρό πλασματάκι να βγαίνει από το σώμα της. Είναι ο ιός, που με γλυκύτητα και υπομονή αναλαμβάνει να του εξηγήσει το ρόλο των ιώσεων για τον ανθρώπινο οργανισμό. Έτσι ο Ιάσονας μαθαίνει πώς να προστατεύεται και πώς να θεραπεύεται από τον νέο, μικροσκοπικό του φίλο και τους ομοίους του.

Περαστικά μας...

YA Publishing In-Joke...

2009-10-02T10:37:00.001+03:00

(“Tales from the Slush Pile” is an original comic strip that follows the trials and tribulations of a children’s book writer. Its creator, Ed Briant, has written and illustrated a number of picture books, including Paper Parade (Atheneum, 2004), Seven Stories (Roaring Brook/Porter, 2005), A Day at the Beach (Greenwillow, 2006), and Don’t Look Now (Roaring Brook/Porter, 2009).)

Ο ΛΟΥΚΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΛΟΥΚΟΥΜΑΔΕΣ

2009-09-29T13:19:00.001+03:00

Μιας και μιλάμε τώρα για τροφές και φαγητά και νοστιμιες...γιατί να μην σας πώ και κάτι για ένα παιδικό βιβλίο που μόλις κυκλοφόρησε και είναι: σκέτη νοστιμιά! Απο τις Εκδόσεις Ψυχογιός κυκλοφορεί λοιπόν το νέο βιβλίο της πολυγραφότατης Μαρίας Ρουσάκη με τίτλο Ο Λουκάς και οι Λουκουμάδες.

Το χιούμορ, η σπιρτόζικη γραφή και ο αξέχαστος Λουκάς της συγγραφέα έχουν ζωντανέψει με τα μαγικά πινέλα της εικονογράφου Ναταλίας Καπατσούλια.

Στο βιβλίο, το οποίο έχω αγαπήσει τρελά, ένα άτακτο αγοράκι ζητάει επίμονα να φάει λουκουμάδες. Η μαμά δεν έχει αντίρρηση αλλά πρώτα πρέπει να κάνει εκείνος κάποια πράγματα τα οποία...όλο ξεχνάει. Έτσι ένα βράδι με μια κοιλίτσα που γουργουρίζει φριχτά, ο Λουκάς μπαίνει κρυφά στην κουζίνα και πάει να τα φτιάξει μόνος του. Ξαφνικά οι λουκουμάδες ζωντανεύουν...και η συνέχεια στο βιβλίο.

Διαβάστε το βιβλίο και δε θα με ξεχάσετε! Μμμμμμ...νόστιμοι συροπιαστοί αχνιστοί λουκουμάδες!

Deceptively Delicious

2009-09-29T12:54:00.000+03:00

Καλημέρα, καλημέρα! Σε συνέχεια της χθεσινής μου ανάρτησης θέλω να προσθέσω ένα επιπλέον βιβλίο που έπεσε στην αντίληψη μου: Deceptively Delicious. Είναι εξαιρετικό και δίνει πολλές συμβουλές αλλά και τρελά κόλπα για το πως να κοροϊδέψεις τα βλασταράκια σου ώστε να φάνε διάφορα λαχανικά και είδη μέσα στα αγαπημένα τους φαγητά. Φανταστείτε πουρέ κουνουπίδι μέσα στη ζεστή σοκολάτα ή μπράουνι με σπανάκι και κολοκύθα; Τρελό; Μάλλον...αλλά δε χάνουμε τίποτα κάνοντας την προσπάθεια!

Δύσκολος πελάτης...

2009-09-28T15:44:00.000+03:00

Σας έχω πει πόσο δύσκολος είναι ο μικρός στο φαγητό; Ε, ναι...είναι τρομερός. Ενώ μέχρι την ηλικία του ενός έτους έπινε λίτρα και λίτρα γάλα και στην αρχή δεχόταν κουβάδες παιδικών περασμένων τροφών, κάποια στιγμή αποφάσισε "αρκετά" και πάτησε ένα άγριο φρένο. Τώρα κουτσά κουτσά θα φάει ένα μπιφτεκάκι, δύο καροτάκια, τρεις κουταλίτσες πουρέ. Θα φάει μακαρόνια σκέτα χωρίς σάλτσα -- μόνο λάδι ή βούτυρο και ελάχιστο τυράκι τριμμένο... Ευτύχώς τρελαίνεται για τα φρούτα και η φρέσκια φρουτόκρεμα και τα φρουτάκια σε κομματάκια παραμένουν η καλύτερη του. Μπορεί να απορρίψει το φαγητό αλλά αν του προσφέρεις σταφύλια ή βερύκοκο ή αχλάδι ή πεπόνι; Θα τρέξει να τα καταβροχθήσει. Παρότι στεναχωριέμαι και αγχώνομαι, προσπαθώ να ακολουθήσω τις οδηγίες άλλων έμπειρων μαμάδων αλλά και της παιδιάτρου μας και κάνω την αδιάφορη. "Δε θέλεις να φας αγάπη μου...δεν πειράζει. Μπορείς να πας να παίξεις με τα παιχνίδια σου αλλά να ξέρεις ότι δεν έχει τίποτε άλλο." Τι να κάνω κι εγώ ; Το άγχος κυριεύει αλλά αφού η ανάπτυξη του φαίνεται μια χαρά στους πίνακες και ξέρω ότι τρώει τουλάχιστον κάτι απο όλες τα είδη τροφίμων, τότε κοιμάμαι ήσυχη.

Έχω αγοράσει ότι μαγειρική υπάρχει για τα "δύσκολα" παιδιά και δοκιμάζω κάθε γεύση της υφηλίου μήπως "κάτσει κάπου η μπάλα". Το καλύτερο για μένα μέχρι στιγμής είναι της Άναμπελ Καρμέλ. Δυστυχώς το The Fussy Eaters' Recipe Book δεν υπάρχει ακόμα στα Ελληνικά και αυτό είναι το καλύτερο! Επίσης μαζεύω ιδέες από τον αγαπημένο μου Jamie Oliver αλλά και τη Μυρσίνη Λαμπράκη για τα κλασικά Ελληνικά φαγητά τα οποία μόνο με την καθοδήγηση της καταφέρνω να τα κάνω να μοιάσουν με της πεθεράς μου -- η καλύτερη μαγείρισσα παστίτσιου, κοτόπουλου στο φούρνο και άλλων Ελληνικών γεύσεων! (Τη μαμά μου την παινεύω για την Haute Cuisine και τα "ξενικά" -- κάνει την καλύτερη Quiche Lorraine!) Τέλος, έχω μάθει κάθε κόλπο που υπάρχει να κρύβω τροφές εκεί που ο μικρός δεν το περιμένει...muffins με καρότο, μήλο και κουάκερ, σάλτσα ντομάτα με καρότο και κολοκυθάκια τριμμένα για μακαρόνια, σούπα τραχανά με περασμένο βραστό κοτόπουλο (δεν καταλαβαίνεις ότι υπάρχει πουθενά κοτόπουλο!!!), ομελέτα στραπατσάτα με ντοματούλα, γάλα, τυρί και λίγο ψιλοκομμένο βιολογικό παριζάκι ή ζαμπόν... (Υ.Γ. Θυμήστε μου να κάνω σύντομα μία ανάρτηση σχετικά με τα βιολογικά προιόντα απο τα οποία έχω αιχμαλωτηθεί λόγω του μικρού!)

Παρόλο που δεν είμαι άτομο που ζηλεύει εύκολα ομολογώ ότι ζηλεύω τις μαμάδες που μου λένε ότι το παιδί τους "τρώει μπριζόλες"..."ένα ολόκληρο ψάρι στην καθισιά του"..."αδειάζει το πιάτο του χωρίς παρακάλια και τραγούδια"...Το θετικό όμως που μπορώ να βγάλω από αυτή την ιστορία είναι ότι από τις μύριες προσπάθειες μου στην κουζίνα και τη συνεχή πρακτική έυελπιστώ να γίνω κι εγώ σύντομα...σεφ γκουρμέ!

Όποιος, πάντως, έχει κάποια σούπερ συνταγή να μου προτείνει...είμαι όλη αυτιά!

Βιβλία Parenting και Εγκυμοσύνης

2009-09-23T15:39:00.002+03:00

Μόλις διάβαζα το blog της Mammaka's και θυμήθηκα τις αξέχαστες αστείες αλλά και δυσάρεστες φάσεις της εγκυμοσύνης μου με τον μικρό: ναυτίες των θαλασσοπόρων, το έντονο ταλέντο ανίχνευσης κάθε μυρωδιάς από γαλλικά αρώματα και ελληνικά φαγητά μέχρι και απορρυπαντικά ρούχων, η υπνηλία που θύμιζε χειμερία νάρκη αρκούδων. Επίσης θυμήθηκα τις πρώτες αγορές που έκανα…βιβλία! Λόγω μεγάλης προσληπτικότητας δεν ήθελα να αγοράσω κάτι για το μικρό μου μέχρι να είμαι ολότελα σίγουρη για την ύπαρξη του και τον ερχομό του – δηλαδή μέχρι τον έβδομο προς όγδοο μήνα – οπότε μέχρι τότε έπρεπε κάπως να βρω μία διέξοδο για την έντονη καταναλωτικότατα που με κυρίευε. Αυτό το κατάφερα στα αγαπημένα μου μαγαζιά: το amazon και το fnac. Με τη σχολαστικότητα που διακρίνει εμάς στον εκδοτικό χώρο έχω καταλήξει στην εξής λίστα βιβλίων που δεν θα αποχωριζόμουν ποτέ και με τίποτε. Αυτά με έσωσαν κυριολεκτικά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αλλά και οπωσδήποτε μετά τη γέννα του μικρού. Ιδού λοιπόν, παμ παραμ παραμ, η βραχεία λίστα των καλύτερων βιβλίων parenting και εγκυμοσύνης. Τα βιβλία τα έχω αγοράσει στα Αγγλικά – λόγω μητρικής γλώσσας εις την αγγλικήν – αλλά πολλά από αυτά υπάρχουν στα Ελληνικά.

1. Anne Deans – The Pregnancy Bible (Carrol & Brown/Εκδόσεις Ψυχογιός)
2. Arlene Eisenberg – What to Expect When You’re Expecting (Workman/Εκδόσεις Διόπτρα)
3. Vicky Iovine – The Best Friends’ Guide to Pregnancy (Bloomsbury/Εκδόσεις Ψυχογιός)
4. Jools Oliver – Minus Nine to One (Penguin)
5. Gina Ford – The Contented Little Baby Book/The Contented Toddler Years
6. Tracy Hogg – Secrets of the Baby Whisperer (Vermillion)
7. Miriam Stoppard – Complete Baby and Child Care (DK/Εκδόσεις Μίνωας)
8. Practical Parenting – Your Baby’s First Year: Month by Month (Hamlyn/Εκδόσεις Ψυχογιός)
9. Claire Gillman – A Green Guide to Bringing up your Baby (Ryland Peters/Εκδόσεις Ψυχογιός)
10. Kate Figes -- After Birth (Virago Press/Εκδόσεις Ψυχογιός)

Καλό διάβασμα!

Παιδότοποι και Δραστηριότητες

2009-09-15T20:44:00.002+03:00

Οι πιο υποψιασμένες φίλες μου μου μιλούν τελευταία για έναν σούπερ νέο παιδότοπο που άνοιξε στο Golden Hall στο Μαρούσι. Ακόμα δεν έχουμε πάει με το μικρό όμως έχω βρει κάποια στοιχεία. Ο παιδότοπος λέγεται i-play και είναι για παιδιά από 1 έτους. Ακολουθείστε το link που σας δίνω για περαιτέρω πληροφορίες και αναμένω σχόλια και παρατηρήσεις. Επίσης προχωρήστε στο άρθρο με φωτό που βρήκα στο Αθηνόραμα on-line .

Επίσης έχω διαβάσει πολλά για το Art4Fun στο Χαλάνδρι και λέω να το επιχειρήσω κι αυτό εντός του Σεπτεμβρίου. Είναι πολυχώρος για παιδιά αλλά και τους γονείς τους με διάφορους χόρους παιχνιδιού και δραστηριοτήτων. Έχει και μαγαζάκι, καφέ ενώ είναι συνδεδεμένο με day spa/κομμωτήριο ακριβώς δίπλα γι'αυτές που θέλουν να περιποιήσουν τον εαυτό τους αλλά και να διασκεδάσουν τα παιδιά τους την ίδια ώρα! Μία τέλεια ιδέα και θέλω οπωσδήποτε να το επιχειρήσω ειδικά για αυτές τις δύσκολες μέρες του χειμώνα όταν δεν θέλεις να πάς σε όποιον-οποιον παιδότοπο αλλά θέλεις οπωσδήποτε να βγεις από το σπίτι για να αλλάξει παραστάσεις το μικρούλι.

Τα λέμε πάλι σύντομα

Η Δύναμη ενός Χαμόγελου

2009-09-15T20:24:00.003+03:00

Είναι εκπληκτικό πόση δύναμη βρίσκεται κρυμμένη μέσα σε ένα και μοναδικό χαμόγελο...ένα γελάκι...μία φράση...Γύρισα από το γραφείο κουρασμένη και στενοχωρημένη -- γενικά αυτός ο μήνας δεν είναι από τους καλύτερους μου -- και, μπαίνοντας στο σπίτι αντικρύζω μία τεράστια αγκαλιά...αυτή του άνδρα μου, και ένα εξίσου τεράστιο χαμόγελο...του μικρού μου. Ότι με είχε στενοχωρήσει εξαφανίστηκε μέσα σε δύο κλάσματα...δύο μικρά νανοκλάσματα. Καλά, να μη σας πω τι έγινε όταν -- κατά το άλλαγμα της πάνας -- γύρισε ο μικρός και μου είπε "σ'αγαπώ...σ'αγαπώ μπαμπάς...σ'αγαπώ μαμά..." Δεν έχω άλλα λόγια...είναι περιτά!

Φύλαξη παιδιών

2009-09-11T21:05:00.002+03:00

Ο άνδρας μου κι εγώ δεν ήμασταν ποτέ από αυτούς που βγαίναμε κάθε βράδυ στα κλαμπ, τα πάρτι, τα εστιατόρια, τα σινεμά, κλπ. αλλά από τότε που γεννήθηκε ο μικρός παράγινε το κακό. Αν έχουμε βγει συνολικά πέντε ή έξι φορές έξω μαζί το βράδυ; Απελπιστική κατάσταση θα λέτε κάποιοι… Για να πούμε την αλήθεια, δεν μας έχει φανεί ιδιαίτερα…απλά μερικές φορές θα ήταν ωραία να μπορούσαμε να προγραμματίσουμε κάποια έξοδο. (Τώρα τελευταία κάτι γίνεται και βγαίνει λίγο εκείνος, βγαίνω λίγο εγώ και η μαμά έρχεται και κρατάει τον μικρό για να βγούμε και μαζί). Γιατί τα λέω τώρα αυτά; Ε, λοιπόν έχω διαβάσει τελευταία για δύο νέες επιχειρήσεις/υπηρεσίες για να διευκολύνει λίγο τους γονείς που δεν έχουν κάποιο κοντινό πρόσωπο να έρθει και να κρατήσει το παιδί/τα παιδιά για να βγούν οι γονείς όποτε το επιθυμούν:

Το πρώτο είναι το Baby Boom-Baby Sitters. Βρήκα μία καταχώρηση στο αγαπημένο μου elamazi.gr. Χωρίς να μπορώ να σας πω πολλά πολλά αφού δεν τους έχω χρησιμοποιήσει ποτέ και δεν τους ξέρω κι από χτες (που λέει ο λόγος), είναι μία εταιρία στην οποία παίρνουμε τηλέφωνο και κανονίζουμε να έρθει baby sitter να μας κρατήσει τα παιδιά όποτε θέλουμε. Κάτι τέτοιες εταιρίες υπάρχουν στην Αγγλία οι οποίες προσφέρουν διαφόρων ειδών babysitters στους γονείς, πχ. μαία/βρεφονοσοκόμα για μητέρες που έχουν μόλις γεννήσει και χρειάζονται βοήθεια τον πρώτο καιρό – ακόμα και μόνο για το βράδυ ώστε να μπορέσουν να κοιμηθούν λιγάκι, νταντάδες, βρεφονηπιαγωγούς, ακόμα και «μητρικές βοηθούς» οι οποίες βοηθάνε τις μητέρες κατά τη διάρκεια της ημέρας με τα μικρά παιδιά, πχ. στη βόλτα, στα μαγαζιά, στο σπίτι κλπ.

Το δεύτερο είναι το bugzzz– πάλι διάβασα την καταχώρηση στο elamazi.gr. Λοιπόν αυτό είναι ένα κέντρο δραστηριοτήτων/παιδότοπος το οποίο όμως έχει την ιδιαιτερότητα να λειτουργεί και ως νυχτερινό «baby parking». Δηλαδή…θέλεις να βγεις το βράδυ και δεν έχεις που να αφήσεις το παιδί; Έ τότε έλα και άφησε το στο bugzzz και θα σου το κοιμίσουν εκεί μέχρι να έρθεις να το πάρεις.

Ενδιαφέρουσες φαίνονται οι δύο προτάσεις…και καλό είναι να τις έχουμε υπ’όψιν. Εδώ όμως επιτρέψτε μου να θίξω ένα θεματάκι που με γαργαλάει…πώς να εμπιστευτείς το παιδί σου σε κάποιον ξένο άνθρωπο. Δε φοβάμαι να αφήσω τον μικρό με τους γονείς μου ή τα πεθερικά μου, με την αδελφή μου, ακόμα και με την κουμπάρα μου, αλλά να τον αφήσω κάπου ή με κάποιον τον οποίο δε γνωρίζω; Ακόμα δεν έχω καταφέρει να χωνέψω την ιδέα αν και ξέρω πολύ καλά ότι θα έρθει η στιγμή που θα πρέπει να το κάνω κι εγώ. Από την άλλη πως κάνουν οι άλλοι γονείς που δεν έχουν την επιλογή ή που θέλουν για τους όποιους δικούς τους λόγους να χρησιμοποιήσουν νταντά, βρεφονηπιακό ή babysitter; Εκείνοι πως τα καταφέρνουν; Μάλλον όταν δεν έχεις πολλές επιλογές, εμπιστεύεσαι πιο εύκολα. Δεν έχεις τα περιθώρια να υποπτεύεσαι τους πάντες, σκέφτεσαι θετικά και προχωράς από εκεί. Ή αν έχεις την επιλογή αλλά θέλεις να χρησιμοποιήσεις την «ξένη» λύση έχεις πάρει ήδη κάποιες δικές σου αποφάσεις. Έχεις συμβιβαστεί με τις φοβίες σου, έχεις ξεφύγει από το άγχος του αγνώριστου. Σκέφτεσαι τι είναι καλύτερο για σενα και προχωράς από εκεί.

Επειδή όμως βλέπω ότι με έχει πιάσει μια φλυαρία φιλοσοφικο-κοινωνικό-ψυχολογική...λέω να κλείσω κάπου εδώ έχοντας πει ότι ευτυχώς, αν χρειαστεί να βγούμε και δεν ξέρουμε που να απευθυνθούμε για την φύλαξη του παιδιού/των παιδιών μας, υπάρχουν πλέον κάποιες λύσεις, ενώ...αν και δεν μπορώ να εγγυηθώ για την επαγγελματικότητα, ασφάλεια, κλπ. των παραπάνω δύο επιχειρήσεων, μήπως θα έπρεπε σιγά σιγά να βλέπουμε τα πράγματα με λίγο πιο ανοικτό μυαλό, να μην υποπτευόμαστε τους πάντες και να κάνουμε περισσότερες θετικές σκέψεις...

Εύχομαι καλό σαββατοκύριακο και καλή διασκέδαση στη βροχή!!!

Κάτι να μας γλυκάνει μετά από μία δύσκολη μέρα...

2009-09-10T20:53:00.001+03:00

Επειδή σήμερα δεν ήταν από τις καλύτερες μέρες για μένα, σκέφτηκα ότι πρέπει να γλυκαθούμε με κάτι εύκολο και νόστιμο. Ας φτιάξουμε νόστιμα μάφιν με μπανάνα και ας χαμογελάσουμε με τη ζωή!!!

Easy Banana Muffins

Έχω μία τέλεια ιδέα για την επόμενη ανάρτηση μου οπότε...αναμείνατε στο ακουστικό σας!!!

Παιδική Τηλεόραση

2009-09-09T13:08:00.001+03:00

Ο μικρός ξύπνησε σήμερα στις 06.00 το πρωί και με το πανέμορφο κάλεσμα του «μαμά…μαμά…μαμά…» δεν άργησα να ξυπνήσω κι εγώ. Έφτιαξα ένα γάλα η έρημη…και αγουροξυπνημένη που ήμουν το πήγα γρήγορα στο κρεββάτι μήπως εξασφαλίσω κανένα επιπλέον μισαωράκι ύπνου…μάταια όμως…μετά από λίγο άκουσα τη γλυκειά φωνούλα να λέει «όλο…όλο γάλα πάει…». Έτσι, σηκώθηκα σιγά σιγά…αλλάξαμε πάνα, ντυθήκαμε ανάμεσα σε παιχνίδια και συζητήσεις φιλοσοφικές τύπου… «μπαμπάς κοιμάται…κροβάτι μπαμπάς…κόσμος κοιμάται…βεράντα κρύο» και πήγαμε στο σαλόνι μπας και ο καλός μου χαρεί τουλάχιστον εκείνος ένα μισαωράκι επιπλέον…

Ανάψαμε την τηλεόραση και, έτσι φτάνω στο σημερινό θέμα…το παιδικό πρόγραμμα στην Ελληνική τηλεόραση. Δυστυχώς το τοπίο είναι αποκαρδιωτικό…υπάρχουν τρία και μόναδικά παιδικά προγράμματα…τα «κουκλοπαιχνίδια» στο ψηφιακό Prisma+ της ΕΡΤ, το ξεπερασμένο «Ουράνιο Τόξο» στην ΕΤ1, και το καταναλωτικά ωθισμένο «Kids Songs» στο Alter με τα ζουζούνια και τους Mazoo in the Zoo των Modern Times. Κατά τ’άλλα το πρόγραμμα συμπληρώνεται με ξένες σειρές που προωθούνται μαζί με όλα τα καταναλωτικά τους συμπράγκαλα από το Alter, τις αγαπημένες σειρές Disney και τις υποσειρές τους αλλά και τα ποιοτικά παιδικά προγράμματα του BBC. Για να σας βοηθήσω λιγάκι στην ξενάγηση σας στο μεγάλο αυτό τηλεοπτικό τοπίο…ας περιγράψω λίγο τι υπάρχει:

Prisma+ (Ψηφιακό κανάλι ΕΡΤ) – Παίζονται οι παιδικές σειρές του BBC και άλλων ευρωπαϊκών χωρών, πχ. Charlie and Lola (μία από τις αγαπημένες του μικρού), Ava Riko Teo, Vipo – Adventures of a Flying Dog. Οι ώρες προβολής είναι 06,30-08,30 και 13.00-15.00.

EΤ1 – Disney Zone και Ουράνιο Τόξο αλλά και το Βραζιλιάνικο Τσικιτίτας (για να μυήσουμε τα παιδιά μας στις σαπουνόπερες που θα βλέπουν στο άμεσο μέλλον με Ροζίτες, Κάρλους, Φουέντες, έρωτες και πάθη, κλπ.). Οι ώρες προβολής είναι 09,30-10,00 και 14.30-17.00.

Alter – Ο παράδεισος του καταναλωτισμού με την κυρίαρχη παιδική ζώνη το Σάββατο και την Κυριακή από 07,00-12,30 (τα μικρουλίνια μας μπορούν να βλέπουν μέχρι και τις 11.30 όταν τελειώνει το KIDS SONGS).

Star – Ο κύριος ανταγωνισμός του Alter με Ντόρα την Εξερευνήτρια, Σπάιντερμαν, Τουίτι και Σιλβέστερ και άλλους γνωστούς ήρωες καθημερινά (προς το παρόν μέχρι να καταλήξουν σε πρωινά προγράμματα) από τις 06,00-13,00 και φυσικά τα Σαββατοκύριακα.

Το παράπονο μου; Δεν υπάρχουν καθόλου παιδικά προγράμματα γύρω στις 07.00-08.00 την ώρα που πολλά παιδάκια τρώνε βραδινό, ετοιμάζονται για ύπνο, κλπ…καλά θα μου πείτε από τα ξημερώματα κοιμίζεις το παιδί σου; Καλά καλά…ας κάνουμε αυτή τη συζήτηση καλύτερα μία άλλη φορά! Πάντως δεν υπάρχει κανένο καλό απογευματινό παιδικό πρόγραμμα. Την ώρα που αρχίζουν να γκρινιάζουν τα μικρά θα μπορούσαμε να έχουμε κάτι να τους βάλουμε – για λιγάκι αν μη τι άλλο να αλλάξουμε λίγο τη διάθεση τους. Επίσης, πάσχουμε από Ελληνικά προγράμματα…

Έχουμε ένα Ουράνιο Τόξο – παλαιομοδίτικο στο στήσιμο του και ολίγον βαρετό, κάτι κουκλοπαιχνιδίσματα (no comment) και ένα Kids Songs (πάλι no comment). Παρ’ότι το τελευταίο το βλέπει ενθουσιασμένος ο μικρός μου, εγώ θα προτιμούσα κάτι τελείως διαφορετικό…Τι θα λέγατε για κάτι όπως τις εκπομπές του BBC ή ITV όπου έχουμε δύο νέους παρουσιαστές που παρουσιάζουν επι τρεις ώρες το πρόγραμμα των κινουμένων σχεδίων, συζητάνε τα δρώμενα της πόλης για παιδιά, κάνουν βιβλιοπαρουσιάσεις, δέχονται γνωστούς επισκέπτες (πχ. ηθοποιούς ή τραγουδιστες)…προτείνουν διαγωνισμούς…προσφέρουν κάτι διαδραστικό για τα παιδιά…έ; Καλά, καλά…θα σταματήσω να ονειρεύομαι…πάντως χαίρομαι ιδιαίτερα ότι από τον Ιανουάριο θα επανέρθει ο γνωστός Παραμυθάς στις οθόνες μας με νέες ιστορίες και τρελές περιπέτειες...http://www.paramithas.gr/.

Πάντως απο αυτά που παίζονται στην τηλεόραση, τα αγαπημένα μας είναι:

Thomas the Tank Engine
Pocoyo
In the Night Garden
Barney & Friends

Αναμείνατε λοιπόν στις οθόνες σας και τα ξαναλέμε πάλι σύντομα!

Αγαπημένες Παιδικές Χαρές

2009-09-08T17:00:00.003+03:00

Την Κυριακή μας πρότεινε μία εγκυμονούσα συνάδελφος του άνδρα μου να πάμε τον μικρό σε μία "σούπερ" παιδική χαρά στην Πλατεία της Αγίας Παρασκευής για να παίξει και να τη δούμε λίγο. Δυστυχώς διαπίστωσα ότι για να αναγνωριζεις αν μία παιδική χαρά είναι καλή ή όχι πρέπει να έχεις κάνει παιδιά και να έχεις αποκτήσει μία σχετική τριβή με το σπορ. Παρότι η συγκεκριμένη συνάδελφος του άνδρα μου είναι απόλυτη ψείρα με πολλά πράγματα, η εγκυμοσύνη δεν της έχει χαρίσει ακόμα το χάρισμα της έμπειρης γνώστριας παιδικών χαρών. ...Η παιδική χαρά της πλατείας της Αγίας Παρασκευής, αν και γεμάτη παιχνίδια για παιδιά ήταν άθλια και σε κακό χάλι. Οι πόρτες δεν έκλειναν και τα παιδιά αλλά και τα σκυλιά μπορούσαν να μπουν και να βγουν χωρίς καμία επιτήρηση...Ο φύλακας (ναι πιστέψτε το...είχε φύλακα!) κοιμόταν ο κακομοίρης σε ένα παγκάκι. Τον λυπήθηκα τον άνθρωπο αλλά απο την άλλη σκέφτηκα ότι η δουλειά του είναι να προσέχει αυτό το χώρο και τα παιδιά μας...οπότε δεν ήταν σωστό να κοιμάται στις 11 το πρωί! Επίσης...όπως συνηθίζετε σε τόσες παιδικές χαρές που επισκεπτόμαστε, ήταν γεμάτη σκουπίδια. Απο πότε είχε περάσει κάποιο συνεργείο να το καθαρίσει; Καλά...εκτός από αυτό...γιατί οι γονείς πετάνε τα σκουπίδια τους εδώ και εκεί και δεν τα παίρνουν μαζί τους -- όπως κάνω εγώ...μα πρέπει να είμαι πολύ ηλίθια που κουβαλάω τα σκουπίδια αντί να τα αφήνω στην άκρη της παιδικής χαράς δίπλα στην τραμπάλα και τις κούνιες... Anyway, αποφασίσαμε και πάλι με τον άνδρα μου ότι καλύτερα να πηγαίνουμε στις δύο τρείς αγαπημένες παιδικές χαρές ή "πάκο" όπως τα λέει ο μικρός, παρά να ταλαιπωριούμαστε έτσι. Ο μικρός ακόμα δεν καταλαβαίνει πολλά αλλά εμείς φεύγουμε με τα νεύρα τσατάλια. Λοιπόν...μία λίστα των καλύτερων παιδικών χαρών...για εμάς τουλάχιστον...

1. "Το Κάστρο" στο ρέμα Βριλησσίων/Μελισσίων -- παιδική χαρά κλεισμένη με φράχτη και τοιχαλάκι, προσεγμένα παιχνίδια (ανάμεσα του κι ένα κάστρο-τσουλήθρα) και χλωοτάπητα.
2. Παιδική χαρά στο ρέμα Πολυδρόσου Αμαρουσίου -- με αληθινό γρασίδι, κλεισμένη με φράχτη και πολλά παιχνίδια. Το μοναδικό μείον...είναι τόσο καλή που έχει πάρα πολλά παιδιά!
3. Παιδίκή χαρά Φιλοθέης με δικό της κυλικείο, μηχανήματα για καφέ, δρόμάκια για βόλτες με ποδήλατο.
4. Ιδιωτική παιδική χαρά σε καφέ δίπλα στην Μαρίνα Φλοίσβου. Παιχνίδια για διάφορες ηλικίες ακόμα και τα πολύ μικρά και χλωοτάπητα.

Ενώ θα πρόσθετα και το Πάρκο Βριλησσίων αλλά παρά το πολύ ωραίο παρκο του, έχει μια άθλια παιδική χαρά με χαλίκι...είναι ταλαιπωρημένη από βανδαλισμούς και δεν το συνιστώ για τα μικρά παιδιά...

Μητρότητα -- ίδια και απαράλλαχτη παντού

2009-09-01T15:45:00.001+03:00

Τελευταία ψάχνω πολύ τα μπλογκς στο διαδίκτυο και διαβάζω ότι έχουν να πουν οι μαμάδες για την καθημερινότητα τους, τα παιδιά τους, το πως τα μεγαλώνουν, το πως αισθάνονται και διαπιστώνω όλο και πιο πολύ πόσο πολύ μοιάζουμε. Έχουμε τις ίδιες ανησυχίες, παρατηρούμε και ενθουσιαζόμαστε με τα ίδια μικροπράγματα, βλέπουμε τον κόσμο μέσα από τα μάτια των παιδιών μας. Και αυτό είτε βρισκόμαστε στην Ελλάδα, στη Γαλλία, την Αμερική, τη Γερμανία, την Αγγλία...

Τελευταία μέρα πριν την "αρχή του χειμώνα"!

2009-08-28T14:13:00.000+03:00

Παρασκευή μεσημέρι και είναι η τελευταία μέρα πριν την αρχή του χειμώνα! Άπο Δευτέρα επιστρέφουν οι υπόλοιποι συνεργάτες στη δουλειά. Τέρμα οι καλοκαιρινές διακοπές! Θα αρχίσουν να χτυπάνε τα τηλέφωνα, να καταφτάνουν τα e-mail και τα χειρόγραφα. Κάθε επίδοξος συγγραφέας που μοχθούσε όλο το καλοκαίρι να βγάλει το αριστούργημα του από μέσα του θα μας το στείλει προς αξιολόγηση γεμάτος ελπίδες και όνειρα για να γίνει ο επόμενος Τριβιζάς. Κάθε μητέρα που σκαρφίστηκε μία ιστορία επάνω στην αμμουδερή παραλία των διακοπών για να ηρεμίσει τα μικρά της τερατάκια...θα μας το στείλει αφού "τα παιδιά μου μου λένε ότι είναι αριστούργημα"...Και εγώ θα αρχίσω αν διαβάζω πάλι...Να ψάχνω μέσα στη σωρό για κάτι καινούργιο. Κάτι φρέσκο και καλογραμμένο. Κάτι προτότυπο το οποίο θα στολίσει την παιδική μας λίστα αλλά και τις βιβλιοθήκες των βιβλιοπωλειών και στη συνέχεια των παιδικών δωματίων. Θα μας έρθει κάτι διαφορετικό ή θα συνεχίσω να βρίσκομαι ανάμεσα σε φαντασίες σαλάτες με μαρούλια από Χάρι Πότερ, ελίτσες Φίλιπ Πούλμαν και ντοματίνια Κρίστοφερ Παολίνι ή παραμύθια της γιαγιάς και του παππού από το χωριό; Αναμένω και ελπίζω...
Καλό μας Χειμώνα!